Follow by Email

Saturday, 12 May 2018

ගහ ගනිමු


මේ කෙටි සටහන ලියවෙන්නේ  අප මේ දිනවල ලංකාවේ සිදු කරන වැඩක් හා සම්බන්ධව.

ගම , ගැමි සිරියාව, ගැමියන්ගේ කුහක කම්, වහල් බව ආදී කරුණු ගැන මුහුණු පොතේ දකින කරුණුත් මෙය ලියන්නට හේතුවක් වුණා.

අපි මේ දවස්වල ආර්ථික අපහසුතා නිසා කුඩා දරුදෙදෙනෙක් හට ආරක්ෂාකාරී නිවසක් ලබා දෙන්නට අපොහොසත් වූ පියෙකුට හා මවකට උදව් කරනවා.

ඒ ඔවුන්ට කාමර දෙකතුනක නිවසක් හදා ගන්නට සහය වීම මඟින්.

ප්‍රධාන බරපැන් දරන්නේ මා සහ මා සමඟ මෙවැනි කටයුතු වලට දිගටම දායක වන දෙදෙනෙක්.
ඊට අමතරම මුහුණු පොතේ අප හා ගණුදෙනු කරන මිතුරන් බොහෝ දෙනෙක් තම තමන්ට හැකි පමණින් උදව් කරනවා.

ශ්‍රම දායකත්වය  නිවැසි මව, පියා සහ අවුරුදු දහසයක් වයසැති පිරිමි දරුවා ගෙන් .

අපේ හිතවතුන් පිරිසක්  දෙතුන් වතාවකදි  ශ්‍රමදාන පවත්වා  ඔවුන් තිදෙනාට තනියෙන් කර ගන්න බැරි ලොකු වැඩ කරලා දුන්නා .

ඒ හරහා මාස දෙකක් වැනි කාලයක් තුල අදාල නිවසේ රැපියල් ලක්ෂ හතරක් පමණවටිනා වැඩක් කරන්නට පුළුවන් වුණා.

අප මුදලින් වැයකලේ රුපියල් ලක්ෂ දෙකකට ටිකක් වැඩි ප්‍රමාණයක්.  ඉතිරිය අදාල පවුලේ සහ අපේ හිත්වත් පිරිසගේ ශ්‍රමය.

ගෙදර අයිතිකාරයා ගේ අම්මයි තාත්තයි ජීවත් වෙන්නේ මේ නිවස හදන තැනට අල්ලපු වැටේ.

එයාගේ අම්මා තේ වත්තේ දළු කඩපු කෙනෙක්. තාත්තා කුලීවැඩ කරලා තමයි අපේ කතානායකයයි එයාගේ සහෝදර සහෝදරියනුයි හදලා තියෙන්නේ.

මේ සියළු දෙනාම වචනයේ පරිසමාප්ත අර්ථයෙන්ම ඌවේ දුෂ්කර ගම්මානයක ජීවත් වෙන ගැමියෝ.

අපේ ගමේ ඉඳලා මෙයාල ඉන්න ප්‍රදේශයට යන්න පැයක් විතර ගතවෙනවා.

මේ දක්වා දෙවතාවක් අපේ ගමේ සහ ගමට ආසන්න ලැයිම් කාමර වල ජීවත්වන පිරිසේ අය ( අපේ පසුගිය ව්‍යාපෘති වලින් උදව් ලැබූ පිරිසෙන් කිහිපදෙනෙක්)  සහ අපේ තාත්තා මේ නිවසේ වැඩට සහය වෙන්න ගිහින් තියෙනවා.

දැන් මේ නිවසේ වැඩ පවතින්නේ ගඩොල් ගෙන ඒම සහ වහලයට අවශ්‍ය  ලී සකසා ගන්නා පියවරේ.

මම සුපුරුදු පරිදි ලංකාවේ වෙලාවෙන් උදේ හතර හමාරට පමණ අපේ කතානායකයාගේ ජංගම දුරකතනයට ඇමතුමක් ගත්තා

( මා මේ වෙලාවට ඔහුට කතා කරන්නේ කාරණා දෙකක් නිසා එක මෙවර අපොස සා.පෙ. ලියන ඔහුගේ ලොකු පුතා පාඩම් කරනවද බලන්න , දෙක යන්තම් බිම් කළුවර මැකී ගෙහින් එළිය වැටෙන හෝරාවේදී නිවසේ වැඩ කරන්නට ඔහු හා ඔහුගේ බිරිඳ  සූදානම් කර තබන්න ).

"හලෝ.. @#$% **&..  කොහොමද වැඩ? ගහක් හොයා ගන්න පුලුවන් වුණාද? "

"නෑනේ සර් අපේ නෝනාගේ අයියා මගේ මස්සිනා නිකම් දෙන්නම් කියපු සපු ගහ දැන් දෙන්න බෑ කියනවනේ ? "

"ඒ කිව්වේ ? අපේ තාත්තා කිව්වනේ ඔයා කිව්වා කියලා මස්සිනා  නිකං ගහක් දෙනවා කිව්වා කියලා? "

"මුලදි කිව්වා තමයි සර් දැන් එයාගේ නෝනා කියනවලු අපටත් ලොකු මහත්වෙන්න ඉන්න කෙල්ලෝ දෙන්නෙක් ඉන්න එකේ ගහට රුපියල් පහලොස් දාහක් වත් ඉල්ලමු කියලා" .

"හරි හරි ඕක දහ දොලොස් දාහකට වත් අඩු කරලා ඉල්ලමු කෝ.

 මොනවද වර්ගය? ටර්පන්ටයින්ද?"

"නෑ නෑ සර් සපු ගහක්."

"සපු හරියන්නේ නෑ @#$% **&.. පරාල වලට.  ටර්පන්ටයින් ගහක් නැද්ද ලඟ පාත?"

"කරපන්ටැයින් ගහක් නම් තියෙනවා සර් අපේ තාත්තලාගේ මේ වත්තේ පල්ලැහැමයි තියෙන්නේ?"

"ඉතිං ඉල්ලමුකෝ @#$% **&.. අපි මෙච්චර වැඩක් කරන එකේ තාත්තා උදව්වක් හැටියට ගහක් දෙන්න බෑ කියන එකක් නෑ."

"මොන පිස්සුද සර් අපේ තාත්තා දෙයි මේන් කියලා .

මට කිව්වා  ගහ විකුණන්න ඉන්නේ පනස්  දාහක් විතර වටිනවා.  උඹට ඕනනම් විසිපන්දාහක් දීපන් කියලා"

"යකෝ මාර අම්මලා තාත්තලානේ තමන්ගේ පුතාගෙනුත් සල්ලි ඉල්ලනවද?"

" නෑ නෑ සර් එයාලත් හරි දුප්පත්.  ජීවත් වෙන්න කීයක් හරි හොයාගන්න තමයි බලනව ඇත්තේ."

"හරි හරි අපි කතා කරලා බලමු ගාණ පොඩ්ඩක් අඩු කර ගන්න හරි පුළුවන්ද වෙයිනේ.

දැන් තාත්තා නැඟිටලා ඇද්ද?

පුළුවන් නම් ඔය ෆෝන් එක අරන් උඩහ ගෙදරට යන්නකෝ. මම කතා කරන්නම් තාත්තට."

මගේ උපදෙස් පරිදි ජංගම දුරකතනයත් රැගෙනෙ අසල පිහිටි තම මාමණ්ඩියගේ නිවසට ගිය @#$% **&..  බිරිඳ එය තම මාමණ්ඩියට දුන්නා.

"තාත්තා මෙන්න අර සර් කතා කරනවා" කියමින්.

"හලෝ සර් මම $^#&%".

" හා කොහොමද $^#&% මහත්තයා . ඔයා ගහක් විකුණනවා කිව්වා නේද? "

"ඔව් ඔව් සර් ඒක රුපියල් පණස් දාහක් විතර වටිනවා. මට විසිපන්දාහක් දෙන්න මම ඒක මහත්තයලට දෙන්නම්."

"ඔයා දන්නවා නේද අපි ගහක් හොයන්නේ පුතාගේ ගේ වහලෙට ගන්න කියලා? බැරිද ඕක ටිකක් අඩු කරලා දෙන්න?. "

"හරි හරි සර් විසි දාහක් දෙන්නකෝ එහෙනම් "

"එහෙනම් වැඩේ හරිනේ අපි විසිදාහකට ගහ ගන්නවා .  සඳුදා වෙද්දි ඇඩ්වාන්ස් එකක් දෙයි පුතාලා ඇවිත් ආයේ වචනේ වෙනස් කරන්න එපා ඔන්න "

මා එසේ කීවේ ගමේ ගොඩේ අම්මලා තාත්තලා වාසිය වැඩි පැත්ත බලා වචනය වෙනස් කරන්නට ඉඩ ඇති බව ඉවෙන් මෙන් දැනගෙනයි.

මා අසා ඇති පරිදි මේ පවුලේ අම්මා තම වැඩි මහල් පුතා වූ අපේ කතානායකයාට හිතවත් අතර තාත්තා තරමක දැඩි සිතක් ඇත්තෙකි.

"හරි හරි එහෙනම් ඔය ෆෝන් එක නෝනටත් දෙන්නකෝ වචනයක් දෙකක් කතා කරන්න ."

මගේ උත්සාහය ඔහුගේ බිරිඳගේ මේ  දරුසෙනෙහස ( අනුකම්පාවා) ත් උපයෝගී කරගෙන ටර්පන්ටයින් ගසේමිල තව ටිකක් අඩු කර ගන්නටයි

මම අපේ කතානායකයාගේ මව සමඟ සුලු වේලාවක් කතා බහ කරද්දි නැවතත් $^#&% දුරකතනයට පැමිණියා .

"සර් විසිපන්දාහක් දෙන්න ගහ දෙන්නම්"

 මම කියලා කට ගත්තා විතරයි පියතුමා නැවතත් අදහස වෙනස් කරලා .

මට ඇත්තටම කේන්තියක් ආවත් මේ හැමෝම දුප්පත් මිනිස්සුනේ ( මුදලින් වගේම අදහස් වලිනුත් )  කියලා හිතලා ඒ කේන්තිය නිවාගත්තා .

"අපිට ඔයාගේ ගහ එපා . අපි තවගහක් බලලා තියෙනවා. "

  මම පිළිතුරු දුන්නා.

Thursday, 3 May 2018

මේ එලවළු ලාභ කාලේ.. වැඩිපුර එලවළු කමු රාලේ.. (බර ,බඩ අඩු කරගන්නේ කොහොමද?)



වෛද්‍යවරුන් විදිහට අප සැම දෙනාම අපේ ලෙඩ්ඩුන්ට කියන දෙයක් තමයි
1. ඔබේ බර අඩු කරගන්න නම් දවසකට අඩුම ගානේ පැය භාගයක් හෘදස්පන්ධනය වැඩි වෙන ලෙස ව්‍යායාම කරන්න (දිවීම, බයිසිකල් පැදීම වේගයෙන් ඇවිදීම වාගේ)
2.ඔබේ ආහාරයේ ඇති කාබෝහයිඩ්‍රෙට් ප්‍රමාණය අඩු කරන්න (බත්, පාන්,පීට්සා වගේ කෑම ප්‍රමාණය ) අඩු කරන්න
කියලා කියන එක.
ඒත් මේ වැඩේ අපිම කරන්න ගියාම තමයි රඟේ තේරෙන්නේ. පසු ගිය මාස තුනක කාලයක් මේ විදිහට බර/බඩ අඩු කරගන්න ගිහින් මම ඉගෙන ගත් දේ මේකයි. වැඩේ කරන්න පුළුවන් ලේසියෙන්ම. මම පහුගිය මාස තුන ඇතුලත කිලෝ පහක් අඩු කරගත්තේ ඒ විදිහට
1. හැමදාම හෝ අඩුම ගානේ සතිය ට දවස් පහක් කඳු නැගීම , බයිසිකල් පැදීම , ශීතල දවසක නම් ට්‍රෙඩ් මිල් එකේ දිවීම හෝ මේ දවස්වල වැඩි පුරම කරන්නාවාගේ වේගයෙන් ඇවිදීම කරා.
2. කෑම වේලකට ගන්නා කාබෝහයිඩ්‍රේට් ප්‍රමාණය ( මම බත්ගුල්ලෙකුගේ නිසා බත් ප්‍රමාණය) පිඟානේ මුළු ප්‍රමාණයෙන් තුනෙන් එකකට සීමා කරා. ඉතිරි හරිය එලවළු සහ මස්,මාළු, සැමන්, බිත්තර වැනි ප්‍රෝටීන් වලින් පිරෙව්වා.
වැඩේ සාර්ථකයි. 
ලංකාවේ එලවළු ගණන් අඩු කාලේ මේ ක්‍රමේ අත්හදා බලන්න. අත්දුටුවයි , සත්‍යයි. ප්‍රතිඵල සැණෙකින්..

Wednesday, 11 April 2018

ටිප් එක




"මෙයාට ඉතිං කොහේ ගියත් සත්ත්ව කරුණාව වැඩියිනේ? ඒ මනුස්සයා කලේ එයාගේ රස්සාව"

"ඒ වුණාට බලන්න කෝ ඒ ළමයා හරි උනන්දුවෙන් කිසිම පැකිලීමක් වාරාවක්  නැතිව, ඔක්කොම වැඩ තනියෙන් කරන්න බෑ වගේ හැඟීමක් නැතිව  අපට සලකපු හැටි? ...... මම නම් හරි ආසයි එහෙම හිතලා වැඩ කරන අයට.."

මේ සාකච්චාව ඇතිවුණේ අපේ නෝනයි මායි අතර  පසුගිය පාසැල් නිවාඩු කාලේ දවසක.

අපි ඒ නිවාඩුවට තස්මේනියාවේ සංචාරයකට ඇවිත් හිටියේ.

කතාවට අදාල සිද්ධිය ඉතා කුඩා එකක් වුණත් ඔබ අප සැමට  සිතන්නට යමක් එහි ඇති නිසා කියන්න ඕනි කියලා හිතුවා.

මේ වෙනකොට අපි හිටියේ තස්මේනියාවේ උල්වස්ටර්න්  කියන නගරයේ.

ඊට පසුදා උදෙන්ම මෙල්බන් බලා පිටත්වන ස්පිරිට් ඔෆ් තස්මේනියා ෆෙරී එකේ ආපහු එන්න එන ගමනේ.

මොටෙල් එකක නැවතිලා ඉන්න අතරේ  රාත්‍රී කෑම ගන්න තැනක් හොයමින් ඇවිදින ගමන් .

"මෙහේ ශ්‍රී ලන්කන් හරි ඉන්දියන් හරි රෙස්ටූරන්ට් එකක් නැද්ද දන්නේ නෑ. "

කියමින් මම නිම්මි සහ සුපුන් සමඟ නගරයේ වීදී දිගේ ඇවිදිනවා.

"තාත්තා අපි යමු චයිනීස් එකකට "

සුපුන් තමන්ගේ ප්‍රියතම කෑම චයිනීස් නුඩ්ල්ස් හෝ ෆ්‍රයිඩ් රයිස් ගැන හිතමින්ද කොහෙදෝ මට චයිනීස් කඩ ගැන කියනවා.

"මෙන්න මෙයාට ඉතිං අර ඩිම් සිම් සූප් එකයි , නුඩ්ල්ස් එකයි ගැන මතක් වෙලා අරබලන්න කියන කොටත් තොලකට ලෙවකනවා මෙයා" නිම්මී අපේ පුත්‍රයා ගේ චයිනීස් කෑමට ඇති ලොල්බව මට නැවතත් මතක් කර දුන්නා.

"හරි හරි ඊලඟට අහුවෙන චයිනීස් එකට යමු එහෙනම්  ලංකාවේ වගේමයි මෙහෙත් චීනේවත් නැතිව ඇති මෙච්චර චයිනීස් රෙස්ටුරන්ට්ස්"

පුතා විතරක් නෙවෙයි අම්මත් ප්‍රයිඩ් රයිස් වගේ කෑම ගන්න කැමති බව දන්නා මම ඒ අදහසට එකඟ වුණා.

ඔහොම කතාකර කර යද්දී පාර අයිනේ චයිනීස් කඩයක් දැකපු අපේ සුපුන් කඩිමුඩියේ ඒ පැත්තට ඇදුනා. ඒ පිටිපස්සෙන් අපි දෙන්නත් ඒ භෝජනශාලාව වෙත ඇදුනේ ඉබේටමයි.

රෙස්ටුරන්ට් එක චයිනීස් එකක් වුවත් එයට ගොඩවදින අමුත්තන් පිළිගන්නටත් ඔවුන් හට රාත්‍රී ආහාරයට ගත හැකි දේවල් අඩංගු මෙනු පත දෙන්නටත් සිටියේ  සුදු ජාතික තරුණියක්

"කෑම මෙහෙදි අර ගන්නද ? එහෙම නැත්නම් අරගෙන යන්නද? "


අපව පිළිගනිමින් කලමණාකාරි මේසයේ සිටි ඒ සුදු  තරුණිය ඇසුවා.

"අපි මෙහෙදිම කෑම ගන්නවා ."

 ඉදිරියට පැනපු සුපුන් උත්තර දුන්නා.

අලංකාරව මේස රෙදි ආදිය දමා සකසා තිබු මේසයක් වෙත අප කැඳවා ගෙන ගියේ ඒ  තරුණ කළමනාකාරිනිය විසින්මයි.

ලා කොල පැහැති අත් දිග කමිසයකින් සහ කළු කලිසමකින් සැරසී සිටි ඇය වෙතින් දිස්වූයේ දඟකාර ඔසී තරුණියකගේ පෙනුමට වඩා අපට හුරු පුරුදු ලාංකික තරුණියකගේ හැඩරුවක්.

ඒ නිසාමදෝ ඇය කරන කියන දේවල් දෙස ඉතා උවමනාවෙන් බලා සිටින්නට අප තිදෙනාම පෙළඹුණා කිව්වොත් නිවැරදියි.

අප යන විටත් එහි මේස කිහිපයකම රාත්‍රි ආහාරය ගන්නට එහි පැමිණි කණ්ඩායම් දක්නට ලැබුණා. ටික වෙලාවකින් අප සිටි මේසය වෙත පැමිණි ඇය අප තිදෙනාට වතුර වීදුරු තුනක් සහ වතුර බෝතලයක් ලබා දුන්නා .

නිම්මී සහ සුපුන් මෙනූ එකේ අකුරක් නෑර සාකච්චා කරන අතර වතුර වීදුරුවක් තොලගාමින් මම වටපිටාව දෙස නෙත් යොමුකලා.

අපේ කතානායිකාව ඉතා හුරුබුහුටි කඩිසර කෙනෙක් බව වටහා ගන්නට  මට ගතවූයේ ඉතාම සුලු වේලාවක්.

රෙස්ටූරන්ට් එක ඇතුලේ සිදුවන සියලු කටයුතු දෙස හොඳින් බලා සිටි මට වරෙක ඇය  ටේක් අවේ ඔඩර් එකක් දෙමින් එන දුරකතන ඇමතුමකට පිළිතුරු දෙන හැටිත්  ඒ අතර තුර කුස්සියෙන් එන සීනු හඬ දෙස සවන් යොමා සිට පිළියෙල කර අවසන් වූ කෑම අදාල මේස වෙත ගෙන එන හැටිත්   හොඳින් දැකගත හැකි වුණා.

අප මෙන්ම තවත් මේස කිහිපයකම කෑම ගන්නට පැමිණි පිරිස් රැඳී සිටියත් සියලු දෙනාටම  අදාල සත්කාර කිරිමට සිටියේ මේ තරුණිය පමණයි.

ඉතා සිනාමුසු මුහුණින් අමුත්තන්ට සංග්‍රහ කල ඈ වරෙක ඉඳුල් වූ පිඟන් ගොඩක් අත් දෙකේම රඳවා ගෙන කුස්සිය වෙත යනවා.

තවත් වරෙක කුස්සියේ සිට සකස් කර දුන් ටේක් අවේ කෑම පෙට්ටි ටිකක් අදාල පාරිභෝගිකයා වෙත ගෙන යනවා.

ඒ අතරේ අප සිටි මේස වලට පැමිණ ඒවායේ  ඇති උවමනා එපාකම් ගැන හොයනවා.


"මොනාද අනේ ඔයා ඔච්චර උවමනාවෙන් බලා ඉන්නේ ?  "

"අර බලන්නකෝ අර කෙල්ල කරන වැඩ ගොඩ?

මුළු හෝටලේම වැඩ ටික තනියම කරන්නේ එයානේ ?

අපේ එකෙක් එහෙමනම් මේ වෙනකොට එහෙන් මෙහෙන් ඇඹරෙන්න අරන් වැඩ වැඩියි කියලා."

"එහෙම තමයි මෙහේ අය වැඩ නම් වැඩ මොන රස්සව කලත් ආයි වාරාවට වැඩ නෑනේ? "

"ආ  ඔය කියන්නේ ඕගොල්ලන්ගේ වැඩ පොළේ අය ගැනනේ ?

මම ඒ වුණාට මේ ළමයාගේ මොකක් හරි විශේෂයක් දකිනවා. "

"ඒ කිව්වේ?"

"එහෙම මත් නෙමෙයි මට පෙණෙන විදිහට මේ ලමයා හරි ආශාවෙන් වගේම හරි උනන්දුවකින් වැඩ කරන කෙනෙක්.

තමන් කරන රස්සාව ගැන අභිමානයක් ඇතුව වැඩ කරන කෙනෙක්.

මම නම් හරි කැමතියි එහෙම වැඩ කරන අයට මොන රටේ , මොන ජාතියේ වුණත් මෙහෙම මිනිස්සු හින්ද තමයි ආයතන , ව්‍යාපාර වගේම පොදුවේ ගත්තම රටක් වුණත් දියුණු වෙන්නේ."

"ඔන්න ඔන්න පුතා තාත්තා කෑම කන්න ආපු තැනත් බණ කියන්න ගත්තා.

ඉස්සෙල්ලා චයිනීස් කඩ වලට එන්න බෑ කියපු මිනිහා දැන් කඩේ දාලා යන එකක් නෑ වගේ."

කතාවෙන් කතාවෙන් අපේ රාත්‍රී කෑම වේලත් සම්පුර්ණ වුණා . කට්ටිය දැන් එළියට යන්නයි ලෑස්තිය.
මම බිල ගෙවන්නම් නිම්මී වීසා කාඩ් එකත් අරන් කවුන්ටරය වෙත ගියා.

ඇය බිල ගෙව්වේත් අපේ කතානායිකාව වෙතටමයි.

මේ අතරේ සුපුන් මට යමක් පෙන්වනවා.   TIPS කියලා ලියූ වීදුරු බෝතලයක් ඇයගේ කවුන්ටරය අසල මේසයේ කොනකට වෙන්නට තියලා තිබුණා.

"මට මේකට කීයක් හරි දාන්නමයි හිතෙන්නේ"  මම කටහඬ අවදි කලා.

"හා හා මෙයාගේ සත්ත කරුණාව වැඩි වෙලා මෙන්න.

ඔන්න ඔහේ කීයක් හරි දාන්න තියෙන්නේ. "

මම මුදල් පසුම්බිය ඇද එහි තිබූ ඩොලර් දහයේ කොළයක්  බෝතලයතුලට දැම්මා.

 ඒ වෙනකොට එහි තිබුණේ ඩොලරයේ සහ ශත පණහේ කාසි කිහිපයක් පමණයි.

රෙස්ටුරන්ට් එකෙන් එළියට පැමිණි අප තිදෙනා නැවතත් අපේ වාහනය දෙසට යන ගමන්. මෙතෙක් වේලා වැඩි කතා බහක් නැතිව සිටිසුපුන් තම හඬ අවදි කලා.

"තාත්තා .... මෙහේ මිනිස්සු ටිප් එකට දෙන්නේ ඩොලරයක් හරි දෙකක් හරි.  ඔයා දහයක්ම දුන්නනේ ? "

"හරි හරි පුතා  මම ඒ ක දන්නනවා

ඒ අක්කා හරි උවමනාවෙන් වැඩ කරනවනේ .

ඒක දැකලා තමයි මට ටිකක්වැඩි පුර දෙන්න හිතුණේ".


Monday, 29 January 2018

රියැදුරු කීර්ති බණ්ඩාර මතකද?



පසුගිය ඔක්තෝබර් මාසයේ පළමුවෙනිදා හපුතලේ බෙරගල පල්ලමේදී අනතුරට පත් බස් රථය ඔබට මතකද? එහි රියැදුරු කීර්ති බණ්ඩාර මහතා බසයේ ගමන් කල සියළුම මගීන් ගේ පණ බේරාදෙන්න තමනගේ ජීවිතය කැපකලා .
ඔහු මිය ගිහින් මාස තුනක් ගතවුණේ ජනවාරි මාසේ පළමුවෙනිදා . ඒ වෙනුවෙන් දානමය පිංකමක් ඔහුගේ ඌව කොස්ගම නිවසේදී පැවැත්වුණා.

කීර්ති ගේ පාසැල් යන වයසේ සිටින දරු දෙදෙනා ( පුතා මෙවර අපොස සා. පෙළ ලියනවා , දුව දෙක වසරේ ) වෙනුවෙන් උපකාර කරන්නැයි කියා මා ලියූ බ්ලොග් ලිපියට සැලකිය යුතු ප්‍රතිචාරයක්  ලැබුණා ( කීර්තිගෙ බිරිඳ විජය නිල්මිණි මහත්මියගේ  ගිණුමට රුපියල් ලක්ෂයකට ආසන්න මුදලක් එක් කර තිබුණා අපේ හිතවතුන් විසින්) .

ඔහු තම නිවස ගොඩ නගන්නට ගත් බැංකු ණයක් තිබෙනවා රුපියල් ලක්ෂ අටක  එහි මාසික වාරිකය රුපියල් 16000 ක් . නිල්මිණි මහත්මිය අප එකතුකර දුන් මුදලෙන් රුපියල් 50000 ක් ඒ ණය පියවීමට යොදාගෙන තිබෙනවා.  ඉතිරි මුදල් දරුවන්ගේ අධ්‍යාපන කටයුතුවලට යොදාගන්නා අතරේ.

මෙතෙක් කීර්ති සිදු කල පරාර්තකාමි ක්‍රියාව අගය කරනු වස් සුළු හෝ උදව්වක් කල නොහැකිවූ ඔබටයි මේ අවස්ථාව.

බැංකු ණය වාරියකය ගෙවන්නට නිල්මිණි මහත්මියට සහයවෙමු. පහත සඳහන් බැංකු ගිණුමට මුදල් බැර කරලා..


ගිණුමේ නම:  T.M. P.W. Nilmini Tennakoon


බැංකු ශාඛාව: ලංකා බැංකුව, හල්දුම්මුල්ල


ගිණුම් අංකය: 81720917

ඌව කොස්ගම කියන්නේ දුෂ්කර ගම්මානයක්  . එහි සිට බදුල්ල-කොළඹ පාරට කිලෝමීටර් පහක් පමණ දුරයි. කීර්තිගේ මරණයෙන් පසු ගමට ගිය බස් එක නැවතිලා. දැන් ගමේ අය ( නිල්මිණි  මහත්මියද ඇතුලුව) කොහේ හරි යන්න නම් මේ කිලෝමීටර් පහ ත්‍රී වීලර් එකක යායුතුයි රුපියල් 350 ක් ගෙවලා . ඒ නිසා අත්‍යවශ්‍ය කාරණයකට හැර කෙනෙක් පාරට එන්නේ නෑ